เกิดมาทำไม ?

posted on 24 Aug 2011 13:04 by noonuhuu in Feel

หลังจากได้บริหารปอดด้วย

มาโบโร่ สีแดงไป 1 มวน

ที่ระเบียง บวกกับฟังเพลง

อยากจะขอ ของพี่นภ

และอากาศที่โคตรจะดี

ของเช้าวันนี้

ก็นึกอยากจะอัพบล๊อกบ้างอะไรบ้าง

เมื่อวานดูข่าวนู้น ข่าวนี้ ในทีวี

และรายการนู้น นี่นั้น

ก็เกิดความคิดมากมายหลายอย่าง

นัวเนียไปหมด

ที่จริงไอ้เรื่องที่เกิดขึ้นรอบตัวทุกวันนี้

เราคิดว่าเราไม่สามารถทำอะไรได้เลย

คือมันเป็นปัญหาในระบบ ที่เราทำอะไรไม่ได้จริง( หมายถึงตัวเราคนเดียว )

แต่ว่าถ้าเราหันกลับมามองที่ตัวเอง

มองการใช้ชีวิตของตัวเอง

มองสิ่งที่ตัวเองทำ ยังไม่ต้องคิดถึงคนอื่นเลยนะ

เราคิดว่าชีวิตเราควรได้รับอะไรที่เป็นความสุขนะ

ทุกๆคนก็อยากมีความสุข ใช่ไหม

เราเคยคิดว่าความสุข ความทุกข์มันเกิดมาคู่กัน

ไม่มีอะไรที่จะทำให้สุขได้ตลอด

และทุกข์ได้ตลอด เพราะเราก็ยังคาดหวัง

ไขว่ขว้า และอยากได้ อะไรอยู่ตลอดเวลา

ความทุกข์ที่เกิดขึ้นก็เพราะเรา

แต่เราว่าที่จริงถ้าจะให้แบ่งกันจริงๆ

ชีวิตเราควรจะมีความสุขมากกว่านะ

และเราก็เลือกได้ด้วย ว่าเราสามารถทำให้ตัวเรามีความสุขได้

เมื่อวานเราดูข่าวที่เค้าแถลงนโยบาย

ตรวจสอบนโยบายการเมืองกัน

ตั้ง 16 ชม. แนะที่เค้าอยู่ในห้องนั้นอ่ะ

อยู่กับความเครียด ความอยากได้ อยากมี ความอิจฉา

แต่เพราะอะไรเค้ายังอยู่ในห้องนั้น เค้าเถียงกันไปทำไม

ถ้าเค้าคิดจะแก้ปัญหากันจริงๆ เราว่ามันมีหลายวิธีมากกว่า

ที่จะเอาตัวเองไปอยู่ในห้องนั้น เป็นวันเป็นคืน

แล้วผลสุดท้ายก็ไม่ได้อะไร เพราะเค้าคิดอะไรที่เป็นความสุขไม่ได้หรอก

ความคิดดีๆ ความคิดใหม่ๆ มันไม่เกิดจากในห้องนั้นหรอก

อย่างเราก็เหมือนกัน ตอนนี้เราต้องเรียน เราต้องอยู่ในห้อง

อยู่ในสภาวะที่ฝืนๆเหมือนกัน แต่เราก็รู้ว่ามันไม่ใช่และเราไม่ชอบ

เราก็จะไม่ปล่อยให้ตัวเองอยู่ในสภาวะนี้นาน

ก่อนที่จะโดนกลืนกิน ความสุขจะถูกครอบงำ

ด้วยความทุกข์ และเราก็จะกลายเป็นคนในห้องนั้น !

แค่คิดก็สยองจะแย่ เราปล่อยให้คนอื่นทำร้ายเรามากเกินไป

เพราะเรายอม เพราะเราไม่อยากมีปัญหา เพราะเราเพิกเฉย

เพราะเรากลัว และอื่นๆอีกมากมาย

ไม่ต้องหาเหตุผลว่าทำไมโลกถึงมีปัญหา

ไม่ต้องหาหนทางว่าทำยังไงถึงจะแก้ไข้อะไรให้ดีขึ้นได้

เพราะมันคือวัฏจักรที่วนเวียนมาเป็นนมนานแล้ว

เราทำอะไรไม่ได้หรอก เพราะนั้นคือการที่เราจะเปลี่ยนคนอื่น

เราจะเปลี่ยนใครได้ ถ้าเรายังเปลี่ยนตัวเองไม่ได้

เราน่าจะเริ่มจากอะไรสักอย่างที่เราชอบ และเราทำตัวเราให้ดี

เมื่อเรามีคุณภาพชีวิตที่ดี มีความสุข ความคิดใหม่ๆก็จะเกิด

ความอยากช่วยเหลือคนอื่นก็จะตามมา ความเห็นคุณค่า ความเห็นอกเห็นใจ

ความสุขจากตัวเรา จะแผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ อย่างน้อยเราก็คือมนุษย์คนนึง

ที่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีแล้ว

ถ้าเราทำอะไรที่เราไม่ชอบ แต่ทำไปเพราะก็ได้เงิน เงินสำคัญ แต่จิตใจสำคัญกว่า

ถ้าจิตใจเราต้องฝืนทำงาน งานก็ออกมาไม่ดี เจ้านายว่า เพื่อนร่วมงานเซง เราเครียด เบื่อ งาน

กลับบ้านโพสด่าเจ้านายบนเฟสบุ๊ค บนทวิตเตอร์ หงุดหงิดใส่คนที่บ้าน ใส่คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่

ทำคนอื่นเครียดตามไปด้วย ลูกไม่เข้าใจพ่อ เมียก็เซง คุณภาพชีวิตและจิตใจก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ

จากปัญหาที่เราเพิกเฉย คิดว่าเป็นเรื่องเคยชิน

แต่ถ้าเราได้ทำอะไรที่ชอบ มีเวลาว่างให้กับตัวเองบ้าง เงินที่ได้น้อยลง แต่ทำให้เรามีกำลังใจ

ได้เห็นหน้าคนที่รัก ได้ดูแลคนที่รัก มีคนเห็นความสำคัญของเรา ความทุกข์ก็เป็นเรื่องขี้ประติ๋ว

เพราะเรามีคนที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับเรามีคนช่วยคิด ช่วยแก้ปัญหา มองเห็นความสำคัญซึ่งกันและกัน

เราไม่ได้หมายถึงว่ามนุษย์เงินเดือนไม่ดี ทุกอย่างคือเรื่องที่ดี แค่เราชอบในสิ่งที่เราจะทำจริงๆ

อยากเป็นหมอ หน้าที่ของหมอคือรักษาคนไข้ ก็รักษาให้คนไข้หายป่วยได้จริงๆ ไม่ใช่ทำให้ผ่านไปวันๆ

คิดค่ายา ค่ารักษา แล้วก็ให้ยา แล้วก็บอกคนไข้ไปว่าถ้าไม่หาย ให้กลับมาใหม่ เอ้า ! ซะอย่างนั้น

อยากเป็นตำรวจ หน้าที่ของตำรวจก็คือดูแลประชาชน ดูแลสังคม

ไม่ใช่คอยตามแต่คนใหญ่คนโต คอยดูแลแต่คนรวย

อยากเป็นนักการเมือง อยู่ในระบบเก่าๆ ความคิดเก่าๆ ไม่ยอม ไม่ฟัง คอรัปชั่นกันเป็นเรื่องปกติ

ถ้าเรารู้หน้าที่ของสิ่งที่เราทำอยู่จริงๆ อะไรๆก็จะดีไปเอง แต่ทุกวันนี้เราไม่มองกันแล้วว่าหน้าที่ในสิ่งที่เรา

เลือกทำคืออะไร อยากทำเพราะได้เงินดี ได้มีตำแหน่ง ได้มีชื่อเสียง ได้นู้นได้นี่ .