POP Culture !!!!

posted on 12 Sep 2011 14:03 by noonuhuu
เดี๋ยวนี้อะไร อะไรก็ POP !
J POP ก็ Japan , K POP ก็ Korea
Thailand ก็มีนะ T POP
 
POP กันง่ายๆ POP เป็นกระแส
POP มามอมเมากันอยู่อย่างนี้
เหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่ควรคิดมาคิดมาก
ก็เป็นความชอบส่วนบุคคล ไม่ว่าใึคร
ก็มีความชอบ ความ POP กันได้ทั้งนั้น
 
แต่บางทีมันก็โดนมาเป็นพักๆ
อย่างเมื่อวานนั่งฟังเพลงๆนึง
มีเนื้อเพลงประมาณนี้
 
" คิดถึงฉันไหม คิดถึงทุกวัน คิดถึงทุกวินาที คิดถึงตลอดเวลา "
 
อะไรทำนองนี้ โห .. ฟังแบบไม่คิดอะไร ก็ไม่มีอะไร
แต่พอดีว่าเราคิด และคิดมากด้วย
 
อะไรจะมอมเมากันขนาดนั้น วันๆไ่ม่ต้องคิดอะไรแล้ว
คิดถึงกันทุกวัน ทุกวินาที ตลอดเวลา ..
ไม่ต้องทำอย่างอื่น ไม่ต้องคิดถึงเรื่องอื่น
 
เพลงแบบนี้ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเยาวชนผู้อ่อนไหว 
วัยใส ไร้เดียงสา ฟังกันให้เกลื่อน
 
ก็เพราะมันมีแต่เพลงแบบนี้เต็มไปหมด แล้วจะให้เลือกอะไร
ก็มันมีแต่มอมเมากันไปในแนวทางนี้ วัยที่ฟังเพลงแบบนี้
ก็ถูกชักจูงได้ง่ายอยู่แล้ว ยังไงก็เอาคนส่วนใหญ่ว่าไว้ก่อน
มีอะไรใหม่มาขออัพเดตไว้ก่อน นั้นไงคนทำรู้ไงว่าจะมอมเมาพวกนี้
ไม่มีใครรู้เท่าทัน ถึงจะรู้มันก็น้อย ก็เกิดมาในยุคนี้ ก็ได้ยินมาตั้งแต่เกิดแล้ว
ก็ชิน ก็เห็นเป็นเรื่องธรรมดา ก็คิดเอาไปว่ามันน่าจะเป็นตามเพลง ตามละคร ตามดารา 
 
อย่าเลยอย่าไปว่าอะไรคนฟัง คนดู อย่าไปว่าว่าไม่เป็นตัวของตัวเอง
ความเป็นตัวของตัวเองวัดกันที่ไหน อะไรถึงจะเรียกว่าเป็นตัวของตัวเอง ?
ชอบศิลปินอินดี้คนนึงมาก นี่ถือว่าเป็นตัวของตัวเองไหม ?
ชอบแต่งตัววินเทจ ใส่เอวสูง นี่ถือว่าเป็นตัวของตัวเองไหม ?
ใครคอยแนะนำได้บ้างว่า เป็นตัวของตัวเองเป็นยังไง ?
มีโรงเรียนสอนไหม ว่าวิธีเป็นตัวของตัวเองที่ถูกต้องเป็นยังไง ?
 
พวกที่เรียกว่าตัวเองว่ามีประสบการณ์ โตแล้ว มีความรู้ 
นั้นไง พวกที่ทำความ POP ทั้งหลาย ที่พูดอุดมการณ์สวยหรู
ให้ข้อคิดดีๆ ตามบทสัมภาษณ์ 
 
พวกผู้ใหญ่ที่คอยบอกเด็กๆให้ตั้งใจเรียน อยู่ในวัยเรียน
อย่าริรักในวัยเรียน ห้ามการมีเพศสัมพันธ์ บลา บลา บลา
แล้วยัดเยียดอะไรใส่หัวเยาวชนทุกวัน ?
เพลง POP ทุกวันนี้หมายถึงอะไร ?
และยังไม่นับความ POP อีกมากมายนับไม่ถ้วน
 
ความชอบเป็นเรื่องส่วนบุคคล ไม่มีใครบังคับใครได้
ก็เหมือนผลกำไรที่กอบโกยจากพวกเราเหมือนกันมันก็ได้ของมันไปส่วนบุคคลแบบ ชิว ชิว !
ส่วนเราก็อยู่ในวังวน มัวเมา กันต่อปายยยยย ..
 
 

เกิดมาทำไม ?

posted on 24 Aug 2011 13:04 by noonuhuu  in Feel
หลังจากได้บริหารปอดด้วย
มาโบโร่ สีแดงไป 1 มวน
ที่ระเบียง บวกกับฟังเพลง
อยากจะขอ ของพี่นภ
และอากาศที่โคตรจะดี
ของเช้าวันนี้
 
ก็นึกอยากจะอัพบล๊อกบ้างอะไรบ้าง
เมื่อวานดูข่าวนู้น ข่าวนี้ ในทีวี
และรายการนู้น นี่นั้น
ก็เกิดความคิดมากมายหลายอย่าง
นัวเนียไปหมด
 
ที่จริงไอ้เรื่องที่เกิดขึ้นรอบตัวทุกวันนี้
เราคิดว่าเราไม่สามารถทำอะไรได้เลย
คือมันเป็นปัญหาในระบบ ที่เราทำอะไรไม่ได้จริง( หมายถึงตัวเราคนเดียว )
 
แต่ว่าถ้าเราหันกลับมามองที่ตัวเอง
มองการใช้ชีวิตของตัวเอง
มองสิ่งที่ตัวเองทำ ยังไม่ต้องคิดถึงคนอื่นเลยนะ
เราคิดว่าชีวิตเราควรได้รับอะไรที่เป็นความสุขนะ
ทุกๆคนก็อยากมีความสุข ใช่ไหม
 
เราเคยคิดว่าความสุข ความทุกข์มันเกิดมาคู่กัน
ไม่มีอะไรที่จะทำให้สุขได้ตลอด
และทุกข์ได้ตลอด เพราะเราก็ยังคาดหวัง
ไขว่ขว้า และอยากได้ อะไรอยู่ตลอดเวลา
ความทุกข์ที่เกิดขึ้นก็เพราะเรา
 
แต่เราว่าที่จริงถ้าจะให้แบ่งกันจริงๆ
ชีวิตเราควรจะมีความสุขมากกว่านะ
และเราก็เลือกได้ด้วย ว่าเราสามารถทำให้ตัวเรามีความสุขได้
 
เมื่อวานเราดูข่าวที่เค้าแถลงนโยบาย
ตรวจสอบนโยบายการเมืองกัน
ตั้ง 16 ชม. แนะที่เค้าอยู่ในห้องนั้นอ่ะ
อยู่กับความเครียด ความอยากได้ อยากมี ความอิจฉา
แต่เพราะอะไรเค้ายังอยู่ในห้องนั้น เค้าเถียงกันไปทำไม
 
ถ้าเค้าคิดจะแก้ปัญหากันจริงๆ เราว่ามันมีหลายวิธีมากกว่า
ที่จะเอาตัวเองไปอยู่ในห้องนั้น เป็นวันเป็นคืน
แล้วผลสุดท้ายก็ไม่ได้อะไร เพราะเค้าคิดอะไรที่เป็นความสุขไม่ได้หรอก
ความคิดดีๆ ความคิดใหม่ๆ มันไม่เกิดจากในห้องนั้นหรอก
 
อย่างเราก็เหมือนกัน ตอนนี้เราต้องเรียน เราต้องอยู่ในห้อง
อยู่ในสภาวะที่ฝืนๆเหมือนกัน แต่เราก็รู้ว่ามันไม่ใช่และเราไม่ชอบ
 
เราก็จะไม่ปล่อยให้ตัวเองอยู่ในสภาวะนี้นาน
ก่อนที่จะโดนกลืนกิน ความสุขจะถูกครอบงำ
ด้วยความทุกข์ และเราก็จะกลายเป็นคนในห้องนั้น !
แค่คิดก็สยองจะแย่ เราปล่อยให้คนอื่นทำร้ายเรามากเกินไป
เพราะเรายอม เพราะเราไม่อยากมีปัญหา เพราะเราเพิกเฉย
เพราะเรากลัว และอื่นๆอีกมากมาย
 
ไม่ต้องหาเหตุผลว่าทำไมโลกถึงมีปัญหา
ไม่ต้องหาหนทางว่าทำยังไงถึงจะแก้ไข้อะไรให้ดีขึ้นได้
เพราะมันคือวัฏจักรที่วนเวียนมาเป็นนมนานแล้ว
เราทำอะไรไม่ได้หรอก เพราะนั้นคือการที่เราจะเปลี่ยนคนอื่น
เราจะเปลี่ยนใครได้ ถ้าเรายังเปลี่ยนตัวเองไม่ได้
 
เราน่าจะเริ่มจากอะไรสักอย่างที่เราชอบ และเราทำตัวเราให้ดี
เมื่อเรามีคุณภาพชีวิตที่ดี มีความสุข ความคิดใหม่ๆก็จะเกิด
ความอยากช่วยเหลือคนอื่นก็จะตามมา ความเห็นคุณค่า ความเห็นอกเห็นใจ
ความสุขจากตัวเรา จะแผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ อย่างน้อยเราก็คือมนุษย์คนนึง
ที่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีแล้ว
 
ถ้าเราทำอะไรที่เราไม่ชอบ แต่ทำไปเพราะก็ได้เงิน เงินสำคัญ แต่จิตใจสำคัญกว่า
ถ้าจิตใจเราต้องฝืนทำงาน งานก็ออกมาไม่ดี เจ้านายว่า เพื่อนร่วมงานเซง เราเครียด เบื่อ งาน
กลับบ้านโพสด่าเจ้านายบนเฟสบุ๊ค บนทวิตเตอร์ หงุดหงิดใส่คนที่บ้าน ใส่คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ทำคนอื่นเครียดตามไปด้วย ลูกไม่เข้าใจพ่อ เมียก็เซง คุณภาพชีวิตและจิตใจก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ
จากปัญหาที่เราเพิกเฉย คิดว่าเป็นเรื่องเคยชิน
 
แต่ถ้าเราได้ทำอะไรที่ชอบ มีเวลาว่างให้กับตัวเองบ้าง เงินที่ได้น้อยลง แต่ทำให้เรามีกำลังใจ
ได้เห็นหน้าคนที่รัก ได้ดูแลคนที่รัก มีคนเห็นความสำคัญของเรา ความทุกข์ก็เป็นเรื่องขี้ประติ๋ว
เพราะเรามีคนที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับเรามีคนช่วยคิด ช่วยแก้ปัญหา มองเห็นความสำคัญซึ่งกันและกัน
 
เราไม่ได้หมายถึงว่ามนุษย์เงินเดือนไม่ดี ทุกอย่างคือเรื่องที่ดี แค่เราชอบในสิ่งที่เราจะทำจริงๆ
อยากเป็นหมอ หน้าที่ของหมอคือรักษาคนไข้ ก็รักษาให้คนไข้หายป่วยได้จริงๆ ไม่ใช่ทำให้ผ่านไปวันๆ
คิดค่ายา ค่ารักษา แล้วก็ให้ยา แล้วก็บอกคนไข้ไปว่าถ้าไม่หาย ให้กลับมาใหม่ เอ้า ! ซะอย่างนั้น
อยากเป็นตำรวจ หน้าที่ของตำรวจก็คือดูแลประชาชน ดูแลสังคม
ไม่ใช่คอยตามแต่คนใหญ่คนโต คอยดูแลแต่คนรวย
อยากเป็นนักการเมือง อยู่ในระบบเก่าๆ ความคิดเก่าๆ ไม่ยอม ไม่ฟัง คอรัปชั่นกันเป็นเรื่องปกติ
 
ถ้าเรารู้หน้าที่ของสิ่งที่เราทำอยู่จริงๆ อะไรๆก็จะดีไปเอง แต่ทุกวันนี้เราไม่มองกันแล้วว่าหน้าที่ในสิ่งที่เรา
เลือกทำคืออะไร อยากทำเพราะได้เงินดี ได้มีตำแหน่ง ได้มีชื่อเสียง ได้นู้นได้นี่ .
 
มันก็เลยนัวเนียพัลวันกันอยู่อย่างนี้นี่เอง โลกร้อนไม่ได้เกิดจากแค่ขยะล้นโลก
เกิดจากขยะในใจด้วยที่ล้น ออกมาจากใจของแต่ละคน
 
ก่อนที่คิดจะปรองดองกับคนอื่น อยากสมานฉันท์กับคนอื่น
เราปรองดองและสมานฉันท์กับหัวใจตัวเองแล้วหรือยัง ?
 
เกิดมาทำไม ?
ก็เกิดมาเพื่อมีความสุขไง
(ใครบ้างไม่อยากมีความสุข)
 
ความสุขจงสถิตอยู่กับเราและท่าน ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 

โลกคู่ขนาน .

posted on 05 Jul 2011 23:19 by noonuhuu  in Feel
เคยคิดถึง ตัวเรา อีกคนหนึ่ง
อีกเวอร์ชั่นหนึ่งที่ต่างไปจากนี้ไหม ?
อย่างเช่นตัวฉัน
ถ้าตอนอนุบาลสาม ฉันตั้งใจระบายสีไม่ให้ออกนอกกรอบ
เหมือนเพื่อนๆ ก็จะไม่โดนครูว่าว่าวาดรูประบายสีไม่สวย
และไม่คิดเป็นตุเป็นตะไปเองว่าตัวเองโง่จริงๆ ที่วาดรูประบายสีไม่สวย
จนทำให้กว่าจะรู้ตัวว่าชอบศิลปะ ก็จ้างเพื่อนทำงานส่งครูให้ตลอด
จนจบม.6 วันนี้ฉันจะวาดรูปได้สวยไหม ?
ถ้าตอนป.5 ฉันไม่บอกแม่ว่า ได้เข้าทีมแชร์บอลของโรงเรียน
แล้วดีใจมาก จนต้องไปบอกแม่ ด้วยความอยากอวด
แต่แม่ก็เป็นห่วงมาก ไปขอให้พี่เอาฉันออกไป
ด้วยคิดว่าร่างกายฉันอ่อนแอ วันนี้ฉันจะชอบเล่นกีฬาไหม ?
โลกคู่ขนานที่ไม่มีวันรู้ว่าจะเป็นอย่างไร
โลกคู่ขนานที่ไม่มีใครรู้
โลกคู่ขนานที่เป็นความลับ .